Podstawa programowa to obowiązkowy na danym etapie edukacyjnym zestaw treści nauczania oraz umiejętności, które muszą być uwzględnione w programie nauczania i umożliwiają ustalenie kryteriów ocen szkolnych i wymagań egzaminacyjnych. Podstawę programową dla wszystkich rodzajów szkół ogłasza minister odpowiedzialny za oświatę i wychowanie. Podstawę programową określa Rozporządzenie MEN (Dz.U. z 2017 r. poz. 356) w załącznikach dla: wychowania przedszkolnego dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz innych form wychowania przedszkolnego; szkoły podstawowej, szkoły podstawowej dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, branżowej szkoły I stopnia, szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy, szkoły policealnej. Podstawę programową dla szkół średnich określa Rozporządzenie MEN (Dz.U. z 2018 r. poz. 467) w załącznikach dla: czteroletniego liceum ogólnokształcącego i pięcioletniego technikum, branżowej szkoły II stopnia dla uczniów będących absolwentami dotychczasowego gimnazjum, branżowej szkoły II stopnia dla uczniów będących absolwentami ośmioletniej szkoły podstawowej. Zmiany wprowadzane są etapami. Nowe przedmioty (edukacja obywatelska, zdrowotna) i zmiany w WF od września 2025. Pełne zmiany podstaw dla większości przedmiotów od 2026/2027 r.

https://www.ore.edu.pl/2017/12/ppko/

Źródło ilustracji - https://www.migra.pl/zmiany2024

Program nauczania to opis sposobu realizacji celów i zadań ustalonych w podstawie programowej lub innych zadań wspomagających realizację tych celów. Program nauczania może obejmować wszystkie przedmioty związane z edukacją realizowaną w szkole odpowiedniego typu i szczebla, ale może również dotyczyć tylko jednego przedmiotu kształcenia.

Planowanie dydaktyczne to sporządzanie planów zajęć edukacyjnych (rozkładów materiału, wynikowych planów nauczania), które rozpoczyna działanie edukacyjne, jest pierwszą z czynności kierowania uczeniem się – pomagania uczniom. Plan dydaktyczny to dokument opracowany przez nauczyciela i zatwierdzony przez dyrektora, który zawiera uporządkowany wykaz efektów kształcenia, nadrzędny w stosunku do materiału nauczania, metod pracy czy środków dydaktycznych.

Rozkład materiału, a plan wynikowy.

Dawne rozkłady materiału konstruowane były pod kątem podziału zakresu materiału na jednostki lekcyjne, na których należało go zrealizować. W rozkładzie najważniejsza była ilość przerobionego materiału, a w planie wynikowym dominuje rzeczywisty wynik uczenia się. Ważniejsze są umiejętności, jakie uczeń opanuje na lekcji, niż ilość omówionego materiału. Z rozkładu materiału można dowiedzieć się, jakie wiadomości nauczyciel przekazał uczniom, jakie cele zrealizował, jakimi środkami i metodami się posłużył, ale nie można stwierdzić, jakie umiejętności zdobyli uczniowie. Z planu wynikowego dowiadujemy się nie tylko o tym, jakie umiejętności uczniowie zdobyli, ale także, jak one są oceniane. Plan wynikowy jest podstawą wszelkich działań związanych z diagnozowaniem, badaniem, mierzeniem i ewaluacją osiągnięć edukacyjnych uczniów.

PODSTAWA PROGRAMOWA

(przygotowana przez ministra

odpowiedzialnego za oświatę i wychowanie)

PROGRAM NAUCZANIA

(przygotowany przez wydawnictwo, które opracowało dany podręcznik lub autorski program stworzony przez nauczyciela, każdy program nauczania musi być zgodny z podstawą programową – wymaga akceptacji MEN, decyzję o wyborze programu realizowanego w danej szkole podejmuje Rada Pedagogiczna, tak powstaje Szkolny Zestaw Programów i Podręczników)

PLAN NAUCZANIA

(przygotowany przez nauczyciela i zatwierdzony przez dyrektora

na dany rok szkolny – dostosowany do danej grupy uczniów)